Θυμάμαι γλυκά τις ιστορίες που μου λέει
πότε πότε η μαμά μου
για το ‘παλιό’ σχολειό της.
Για την καλοσιδερωμένη ποδιά της,
τη βίτσα του δασκάλου και το κούτσουρο
πότε πότε η μαμά μου
για το ‘παλιό’ σχολειό της.
Για την καλοσιδερωμένη ποδιά της,
τη βίτσα του δασκάλου και το κούτσουρο
που έπρεπε να κρατάει μαζί της,
όπως και όλα τα παιδιά για να ανάψουν
την σόμπα κάθε πρωί.
Έτσι και ”Το παλιό σχολειό”
είναι γεμάτο αναμνήσεις.
όπως και όλα τα παιδιά για να ανάψουν
την σόμπα κάθε πρωί.
Έτσι και ”Το παλιό σχολειό”
είναι γεμάτο αναμνήσεις.
Ένα βιβλίο γεμάτο σχολικές εικόνες,
θύμησες και παλαιϊνά αντικείμενα..
θύμησες και παλαιϊνά αντικείμενα..
Ευκαιρία για τα παιδιά να μάθουν
για άλλες εποχές και να γνωρίσουν αντικείμενα
για άλλες εποχές και να γνωρίσουν αντικείμενα
όπως τη βέργα, τη μαθητική ποδιά,
τη πλάκα και το κοντύλι, το κοντυλοφόρο
και το μελανοδοχείο, το ξύλινο πράσινο θρανίο!
Ευκαιρία για τους μεγάλους να θυμηθούν
και να αναπολήσουν.
τη πλάκα και το κοντύλι, το κοντυλοφόρο
και το μελανοδοχείο, το ξύλινο πράσινο θρανίο!
Ευκαιρία για τους μεγάλους να θυμηθούν
και να αναπολήσουν.
”Το παλιό σχολειό” δεν θεωρείται
άδικα ως συλλεκτικό βιβλίο!
άδικα ως συλλεκτικό βιβλίο!
Συγγραφείς του η Γιολάντα Τσορώνη – Γεωργιάδη
και η Άντα Ευαγγέλου.
και η Άντα Ευαγγέλου.
Οι συγγραφείς συχνά πραγματοποιούν επισκέψεις
σε σχολεία και άλλους χώρους
όπου παρουσιάζουν διαδραστικά
το περιεχόμενο του βιβλίου.
Τα παιδιά φορούν μπλε σχολικές ποδιές
και κρατούν τις σχολικές σάκες.
Η Άντα Ευαγγέλου έχει μαζί της το ακορντεόν
και η Γιολάντα Τσορώνη συζητά
με τα παιδιά παλιές φωτογραφίες.
σε σχολεία και άλλους χώρους
όπου παρουσιάζουν διαδραστικά
το περιεχόμενο του βιβλίου.
Τα παιδιά φορούν μπλε σχολικές ποδιές
και κρατούν τις σχολικές σάκες.
Η Άντα Ευαγγέλου έχει μαζί της το ακορντεόν
και η Γιολάντα Τσορώνη συζητά
με τα παιδιά παλιές φωτογραφίες.
Αυτό όμως που θεωρώ εξαιρετικό
είναι η δημιουργία του «Μουσείου Μαθητικής Ζωής»
στο 5ο Δημοτικό Βριλησσίων.
Εκεί αναβιώνουν οι σχολικές αίθουσες
της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Εκεί συγκεντρωμένα τα ξύλινα πράσινα
σχολικά θρανία, ποδιές, παλιά αναγνωστικά,
μαυροπίνακες και άλλα αντικείμενα
που συγκεντρώθηκαν απο παλαιοπωλεία
περιμένουν τους μαθητές να τα εξερευνήσουν.
Ανάμεσα στα εκθέματα πραγματοποιούνται
και εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολεία.
είναι η δημιουργία του «Μουσείου Μαθητικής Ζωής»
στο 5ο Δημοτικό Βριλησσίων.
Εκεί αναβιώνουν οι σχολικές αίθουσες
της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Εκεί συγκεντρωμένα τα ξύλινα πράσινα
σχολικά θρανία, ποδιές, παλιά αναγνωστικά,
μαυροπίνακες και άλλα αντικείμενα
που συγκεντρώθηκαν απο παλαιοπωλεία
περιμένουν τους μαθητές να τα εξερευνήσουν.
Ανάμεσα στα εκθέματα πραγματοποιούνται
και εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολεία.
”Το Μουσείο Μαθητικής Ζωής
που στεγάζεται στο 5ο Δημ. Σχολείο Βριλησσίων εγκαινιάστηκε το Μάιο του 2010 και διαθέτει δύο χώρους.
Στην πρώτη αίθουσα τα ξύλινα θρανία, το βάθρο με την έδρα, η ξυλόσομπα, ο μαυροπίνακας και η βέργα του δασκάλου ψιθυρίζουν στον επισκέπτη τις δύσκολες συνθήκες της μεταπολεμικής εκπαίδευσης, ενώ στη δεύτερη
η υποτυπώδης γραφική ύλη που υπήρχε τότε,
τα παλαιά βιβλία του Οργανισμού,
τα διορθωμένα τετράδια, οι μαθητικές ποδιές,
οι σάκες, τα σχολικά βοηθήματα και τα ποικίλα
άλλα εκθέματα δίνουν μια εικόνα
για το πώς μάθαιναν γράμματα ο παππούς και η γιαγιά.
Το Μουσείο Μαθητικής Ζωής μέσω των εκθεμάτων
και των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων
που πραγματοποιεί δίνει την ευκαιρία
στη νεότερη γενιά να γνωρίσει το παρελθόν,
να εκτιμήσει το παρόν και να συνειδητοποιήσει ότι …
το δέντρο δε μεγαλώνει μόνο από τα κλαδιά του,
αλλά και από τις ρίζες του.”
που στεγάζεται στο 5ο Δημ. Σχολείο Βριλησσίων εγκαινιάστηκε το Μάιο του 2010 και διαθέτει δύο χώρους.
Στην πρώτη αίθουσα τα ξύλινα θρανία, το βάθρο με την έδρα, η ξυλόσομπα, ο μαυροπίνακας και η βέργα του δασκάλου ψιθυρίζουν στον επισκέπτη τις δύσκολες συνθήκες της μεταπολεμικής εκπαίδευσης, ενώ στη δεύτερη
η υποτυπώδης γραφική ύλη που υπήρχε τότε,
τα παλαιά βιβλία του Οργανισμού,
τα διορθωμένα τετράδια, οι μαθητικές ποδιές,
οι σάκες, τα σχολικά βοηθήματα και τα ποικίλα
άλλα εκθέματα δίνουν μια εικόνα
για το πώς μάθαιναν γράμματα ο παππούς και η γιαγιά.
Το Μουσείο Μαθητικής Ζωής μέσω των εκθεμάτων
και των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων
που πραγματοποιεί δίνει την ευκαιρία
στη νεότερη γενιά να γνωρίσει το παρελθόν,
να εκτιμήσει το παρόν και να συνειδητοποιήσει ότι …
το δέντρο δε μεγαλώνει μόνο από τα κλαδιά του,
αλλά και από τις ρίζες του.”
(από την σελίδα του Μουσείου στο FB.)
Μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα που έχει δημιουργηθεί στο Facebook για το βιβλίο πατώντας εδώ Fb .
Αν σας άρεσε μοιραστείτε το με αυτούς που αγαπάτε!
