”Παιδιά μου, είμαστε κι εμείς
σαν το δειλό λιοντάρι.
Τα πρόβατα αντιπροσωπεύουν
μια πλευρά της ανθρώπινης φύσης μας,
που όλο στενάζει, φοβάται, παραπονιέται,
ανησυχεί και αγωνιά για τα πάντα.
Το λιοντάρι είναι το πνευματικό μας κομμάτι,
που είναι δυνατό και άφθαρτο.
Θέλω να σας θυμίσω τη αλήθεια
για τη λιονταρίσια φύση μας,
για τη δύναμη και το μεγαλείο
του πνεύματός μας. Εσείς;
Ψάχνετε για το λιοντάρι που κρύβεται μέσα σας;”
σαν το δειλό λιοντάρι.
Τα πρόβατα αντιπροσωπεύουν
μια πλευρά της ανθρώπινης φύσης μας,
που όλο στενάζει, φοβάται, παραπονιέται,
ανησυχεί και αγωνιά για τα πάντα.
Το λιοντάρι είναι το πνευματικό μας κομμάτι,
που είναι δυνατό και άφθαρτο.
Θέλω να σας θυμίσω τη αλήθεια
για τη λιονταρίσια φύση μας,
για τη δύναμη και το μεγαλείο
του πνεύματός μας. Εσείς;
Ψάχνετε για το λιοντάρι που κρύβεται μέσα σας;”
Η συγγραφέας Αθηνά Μπίνιου,
έπλασε μια πολύ ωραία και πραγματικά
συγκινητική ιστορία και δίνει τη
δική της εκδοχή για τον Λέοντα της Χαιρώνειας. Ταξιδεύουμε στο χρόνο, στη Χαιρώνεια της Βοιωτίας.
έπλασε μια πολύ ωραία και πραγματικά
συγκινητική ιστορία και δίνει τη
δική της εκδοχή για τον Λέοντα της Χαιρώνειας. Ταξιδεύουμε στο χρόνο, στη Χαιρώνεια της Βοιωτίας.
Ο Πλούταρχος, ο συγγραφέας του
πασίγνωστου έργου “Βίοι παράλληλοι”,
πασίγνωστου έργου “Βίοι παράλληλοι”,
αφηγείται την ιστορία του περίφημου Λέοντα.
Πρόκειται όμως για θρύλο!
Πρόκειται όμως για θρύλο!
Ο θρύλος του λιονταριού που φρουρεί
το μνημείο των πεσόντων Ιερολοχιτών,
πλασμένος από τη συγγραφέα
πάνω στα χνάρια των παλιών αφηγητών
και των λαϊκών παραμυθάδων,
δίνει ένα ολόφρεσκο κείμενο, πλούσιο
όμως σε μηνύματα,
το μνημείο των πεσόντων Ιερολοχιτών,
πλασμένος από τη συγγραφέα
πάνω στα χνάρια των παλιών αφηγητών
και των λαϊκών παραμυθάδων,
δίνει ένα ολόφρεσκο κείμενο, πλούσιο
όμως σε μηνύματα,
που προκαλεί τη συγκίνηση του αναγνώστη
οποιασδήποτε ηλικίας.
οποιασδήποτε ηλικίας.
συγγραφέας Αθηνά Μπίνιου.
Το βιβλίο έχει εικονογραφηθεί από τον Δημήτρη Μπάκα,
με πολύ ιδιαίτερες ολοσέλιδες ζωγραφιές.
Το βιβλίο έχει εικονογραφηθεί από τον Δημήτρη Μπάκα,
με πολύ ιδιαίτερες ολοσέλιδες ζωγραφιές.
Προσεγγίζοντας τη Χαιρώνεια
από το δρόμο της Λιβαδειάς
το πρώτο πράγμα που αντικρίζει
ο επισκέπτης είναι ένα μαρμάρινο
βάθρο με ένα τεράστιο λέοντα
που κοιτάζει προς το δρόμο, σα να τον καλωσορίζει,
από το δρόμο της Λιβαδειάς
το πρώτο πράγμα που αντικρίζει
ο επισκέπτης είναι ένα μαρμάρινο
βάθρο με ένα τεράστιο λέοντα
που κοιτάζει προς το δρόμο, σα να τον καλωσορίζει,
περιτριγυρισμένος από κυπαρίσσια.
Η έκφραση του λέοντα είναι σοβαρή,
σχεδόν θλιμμένη.
σχεδόν θλιμμένη.
Αρκετοί στο παρελθόν ερμήνευσαν
την έκφραση αυτή σαν ένδειξη της θλίψης για τον αποδεκατισμό της επίλεκτης στρατιωτικής μονάδας των Θηβαίων, του Ιερού Λόχου.
Το μαρμάρινο “Λιοντάρι της Χαιρώνειας”
φυλάσσει πολυάνδριο, όπου οι άνδρες του Ιερού Λόχου ετάφησαν, μετά την νίκη του Φίλιππου, το 338 π.Χ.
Χτίστηκε, σύμφωνα με τον Παυσανία,
από τους Θηβαίους στην μνήμη των πεσόντων.
Στο πέρασμα των χρόνων, σωριάστηκε και κομματιάστηκε.
Στα 1819 φαίνεται ότι ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με πρόχειρη ανασκαφή θέλησε να συναρμολογήσει τα κομμάτια.
Ανασκαφές στον τάφο,
από την Αρχαιολογική Εταιρεία το 1879,
έφεραν στο φως 254 σκελετούς, τοποθετημένους
σε επτά στρώματα. Το 1902 έως το 1904,
ειδικοί αρχαιολόγοι με επικεφαλής τον γλύπτη Λάζαρ
ο Σώχο συναρμολόγησαν τα κομμάτια,
συμπλήρωσαν τις ελλείψεις από πέτρες του Ξηριά της Λιβαδειάς που ταίριαζαν στο χρώμα και αναστήλωσαν το μνημείο.
Καλή ανάγνωση!
φυλάσσει πολυάνδριο, όπου οι άνδρες του Ιερού Λόχου ετάφησαν, μετά την νίκη του Φίλιππου, το 338 π.Χ.
Χτίστηκε, σύμφωνα με τον Παυσανία,
από τους Θηβαίους στην μνήμη των πεσόντων.
Στο πέρασμα των χρόνων, σωριάστηκε και κομματιάστηκε.
Στα 1819 φαίνεται ότι ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με πρόχειρη ανασκαφή θέλησε να συναρμολογήσει τα κομμάτια.
Ανασκαφές στον τάφο,
από την Αρχαιολογική Εταιρεία το 1879,
έφεραν στο φως 254 σκελετούς, τοποθετημένους
σε επτά στρώματα. Το 1902 έως το 1904,
ειδικοί αρχαιολόγοι με επικεφαλής τον γλύπτη Λάζαρ
ο Σώχο συναρμολόγησαν τα κομμάτια,
συμπλήρωσαν τις ελλείψεις από πέτρες του Ξηριά της Λιβαδειάς που ταίριαζαν στο χρώμα και αναστήλωσαν το μνημείο.
Καλή ανάγνωση!
